DKIM a SPF
SPF sprawdza, czy serwer wysyłający jest uprawniony do wysyłki z domeny. DKIM podpisuje wiadomość kryptograficznie. Te mechanizmy się uzupełniają.
Narzędzie
Praktyczny opis DKIM: selector, rekord TXT z kluczem publicznym, podpis wiadomości i współpraca z DMARC.
DKIM, czyli DomainKeys Identified Mail, pozwala podpisać wiadomość e-mail kluczem domeny. Serwer odbiorcy pobiera klucz publiczny z DNS i sprawdza, czy wiadomość nie została zmieniona po wysłaniu oraz czy została podpisana przez uprawniony system pocztowy.
DKIM dodaje do wiadomości nagłówek z podpisem kryptograficznym. Podpis jest tworzony kluczem prywatnym po stronie systemu wysyłającego, a odbiorca weryfikuje go kluczem publicznym opublikowanym w DNS domeny. Dzięki temu DKIM pomaga wykryć podmianę treści i potwierdzić, że wiadomość została podpisana przez infrastrukturę powiązaną z domeną.
Selector to etykieta identyfikująca konkretny klucz DKIM, na przykład default, selector1 albo mail2026. Rekord publicznego klucza publikuje się zwykle jako TXT pod nazwą selector._domainkey.domena.
selector1._domainkey.twojadomena.pl TXT "v=DKIM1; k=rsa; p=MIIBIjANBgkqhkiG9w0BAQEFAAOCAQ8A..."
| Element | Znaczenie |
|---|---|
| selector | Nazwa klucza DKIM używana do znalezienia rekordu DNS. |
| _domainkey | Stały fragment nazwy rekordu DKIM w DNS. |
| v=DKIM1 | Wersja rekordu DKIM publikowanego jako TXT. |
| k=rsa | Typ klucza. W wielu wdrożeniach nadal spotykany jest RSA. |
| p= | Klucz publiczny używany przez odbiorców do weryfikacji podpisu. |
| d= | Domena podpisująca wiadomość w nagłówku DKIM-Signature. |
| s= | Selector wskazany w nagłówku DKIM-Signature. |
SPF sprawdza, czy serwer wysyłający jest uprawniony do wysyłki z domeny. DKIM podpisuje wiadomość kryptograficznie. Te mechanizmy się uzupełniają.
DMARC może uznać wiadomość za poprawną, jeśli przejdzie SPF albo DKIM i domena uwierzytelnienia jest zgodna z domeną widoczną dla odbiorcy.
Selectory pozwalają publikować nowe klucze bez natychmiastowego kasowania starych. To ułatwia bezpieczną rotację DKIM.
Każdy system wysyłający pocztę w imieniu domeny powinien podpisywać wiadomości DKIM albo przynajmniej być uwzględniony w SPF i polityce DMARC.
Nie. DKIM podpisuje wiadomość kluczem domeny, a SPF wskazuje dozwolone serwery wysyłki. Najlepiej stosować oba mechanizmy razem z DMARC.
Rekord DKIM dodaje się w DNS jako TXT pod nazwą selector._domainkey.domena, na przykład selector1._domainkey.twojadomena.pl.
Selector to nazwa klucza DKIM. Pozwala odbiorcy znaleźć właściwy rekord DNS i umożliwia rotację kluczy bez natychmiastowego usuwania poprzedniego klucza.
Tak. Poprawny DKIM zwiększa zaufanie do wiadomości, wspiera DMARC i pomaga ograniczać problemy z podszywaniem się pod domenę.